Make your own free website on Tripod.com

Home

Bio | Tirmanislar | Arkadaslarim | KDK Kuzey | BDK Kuzey Sirti | Demavend Kis | Alpine Tips | Fotograflar | Tel Aviv
Nurettin Özcan
Tel Aviv

Tel Aviv'de geçirdigim ilk günün ardindan

25.01.2003
Cumartesi
Hotel Dan Panorama
Tel Aviv
21:30
  
   Ögleden sonra sahilde biraz dolastim bugün.Yahudiler kendi "Long Beach" lerini yaratmaya çalismislar burada. Ne kadar basarili bilemem ama tiklim tiklimdi heryer. Denize girenler, scooterler, motosikletler, bangir bangir müzikleriyle agir aksak giden otomobiller, Shakira müsveddesi genç kizlar, istisnasiz herkeste spor Oakley ya da Bollé gözlükler.
   Çekici görünüyor ama bunaldim.
   Sokak müzisyenlerine takildim uzunca bir süre. Üç genç Beatles ve baris sarkilari çaliyorlardi. Amerika ve Ingiltere'nin korfeze yiginak yaptigi, Gazze ve West Bank'te Filistin mahallelerinin igal edildigi su günlerde "Give Peace a Chance" demek için en anlamli yerlerden biriydi sanirim Tel Aviv.
   Televizyondan da olsa gordügüm virane Filistin sokaklarinin ardindan, soylenen baris sarkilarini dinleyen Israil'lilerin, kendilerine yaratmaya calistiklari sahte ve kanli medeniyetlerini, caprasik asimilasyonlarini anlamaya çalisiyorum.
Israil'de heryerde "Filistin Terorizmi" ile ilgili doküman ve brosür bulabilirsiniz. Bu komik ve asilsiz çaba garip bir tiksinti uyandiriyor bende. Yillardan beri zaman zaman Israil'lilerle tanistim ve arkadas oldum. Hos tanistigim yabancilar icinde en hayirsiz, vefasiz ve menfaatci olanlar hep onlar olmustur ama yine de hep notr kalabilmistim. Insanlari hep birey olarak degerlendirmeye çalismistim.
   Ama simdi neden ve nasil bilmiyorum, Tel Aviv'de gecirdigim bu birkaç saatten sonra garip birseyler hissediyorum.Yillar once televizyonda izledigim iki Israil askerinin bir Filistin'li gencin kolunu ters çevirip tasla vurarak kirma çabalarinin o igrenç goruntusu, bugun ellerinde M-16'lari ve haki giysileriyle iki Israil askerini gorunce beynimde aynen canlaniverdi.
   Aksam yemeginden sonra sert bir kokteyl alip sicak kuvete girdim. Rahatlamak istedim biraz. Burada hersey fazlasiyla "sinsi" geliyor nedense.
   Banyo sadece bedenimi yumusak bir pelteye çevirmeye yaradi. Çareyi yazmakta buldum.
   Tirmanis kaskimdaki yaziyi yillar once yazmistim. Simdi haykirarak yineliyorum:
   FUCK WAR!